تا امروز معمولاً دو مسیر برای سرمایه وجود داشته است؛ یا سرمایهگذاری با هدف کسب سود، یا کمکهای خیریه با هدف ایجاد اثر اجتماعی. اما آیا نمیتوان راه سومی ساخت؟
در نشست شورای پژوهش مرکز پژوهشی آرا، دکتر امیر عسگری، عضو هیأت علمی دانشگاه تهران، از ایدهای گفت که میتواند مرز میان «سودآوری» و «اثرگذاری اجتماعی» را کمرنگ کند: «سرمایهگذاری برای تأثیر».
در این مدل، افراد میتوانند سرمایههای خود را وارد پروژههایی مانند نیروگاه، بیمارستان، مدرسه، زیرساخت یا طرحهای اشتغالزایی کنند؛ هم در ایجاد ارزش اجتماعی نقش داشته باشند و هم از بازده اقتصادی سرمایهگذاری خود بهرهمند شوند.
اما اجرای چنین مدلی فقط به یک محصول مالی جدید نیاز ندارد. اعتماد، اعتبارسنجی، تضمین، ارزشگذاری و فناوری باید در کنار هم قرار بگیرند.
ازتوکنسازی داراییها و تأمین مالی جمعی تا اوراق وقف، فینتکها، بانکداری دیجیتال و نئوبانکها؛ مجموعهای از ابزارها میتوانند این ایده را از یک مفهوم پژوهشی به یک سازوکار واقعی تبدیل کنند.
شاید آینده بانکداری اجتماعی، فقط درباره این نباشد که «پول ما چقدر سود میسازد؟»بلکه این سؤال را هم مطرح کند:«پول ما چه اثری بر جامعه میگذارد؟»
#بانکداری_اجتماعی #سرمایه_گذاری #تأمین_مالی #اقتصاد_اجتماعی #فین_تک